شریف لک‌زایی

اخبار، گفتگوها، یادداشتها، مصاحبه ها و مقاله های دکتر شریف لک زایی

حرمت علما، تأملی در بی‌حرمتی به آیت‌الله جوادی آملی
ساعت ٢:۳٤ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢ تیر ۱۳۸٤  کلمات کلیدی: یادداشت ، آیت الله جوادی آملی ، وبلاگ ، پرشین بلاگ

شنیدن خبر اسائه ادب به استاد گران قدر و ارجمندم حضرت آیت الله جوادی آملی، به دلیل ابراز رأی و نظر شخصی در خصوص حمایت از آیت الله هاشمی رفسنجانی، سخت و ناگوار بود. آن هم در حوزه علمیه و توسط کسانی که می بایست پاسدار ارزش ها باشند.

در این چند سالی که در پای درس ایشان حاضر می شده ام با انسانی پاک، عارف، عالم، وارسته، فیلسوف و فقیهی روشن اندیش و آزادمنش رو به رو بوده ام. می شود هر روز در پای درس او چیزهای فراوانی آموخت که مهم ترین آن احترام به مخالف و اندیشه مخالف بوده است: یکی از شیرین ترین آموختنی هایم در این سال ها.

به یاد ندارم که در طول بیش از شش سالی که در درس ایشان حاضر می شدم به پرسش دانش طلبی بی اعتنایی کرده باشد و یا وعده پاسخ را به پس از خاتمه درس و یا حتی فردایی دیگر حوالت دهد، بلکه در هنگامه درس و سخنان ایشان هر کسی از هر گوشه ای به راحتی و بی تکلف پرسش و نظر خود را مطرح می کرد و ایشان با آرامی و با اشراف کامل و بی آنکه فردی را تحقیر کند به پاسخ می پرداخت. حوصله و تواضع ایشان و استماع تمام و کمال پرسش پرسش کننده در این زمینه مثال زدنی است. هر چند ممکن بود پرسش نامربوط طرح شود اما باز هم آثاری از خشم و بی حوصلگی و رنجیدگی مشاهده نمی شد.

افزون بر این پس از خاتمه درس چند دقیقه ای پای منبر می نشست و باز هم به پرسش های مشتاقان پاسخ می داد و پس از آن با آسودگی کلاس درس و دانش طلبان مشتاق آموختن را ترک می کرد.

شاید هیچ کس گمان نمی کرد ایشان، که مورد احترام تمام و کمال همه علما و اندیشمندان و صاحب نظران است، این گونه به خاطر ابراز نظر و رأی خود مورد تعرض قرار گیرد.

به هر حال باید امیدوار بود روزی این بی حرمتی ها و بی اخلاقی ها از جامعه ما رخت بندد و عالمان و اندیشمندان ما، که در شمار مهم ترین ذخایر هر کشوری هستند، این گونه مورد بی مهری قرار نگیرند. و امید می برم روزی را شاهد باشیم که از این اتفاقات در کشور اسلامی ما رخ ندهد و همه شهروندان قدر ببینند و بر صدر نشینند.

در همین زمینه بنگرید به خبر بازتاب و هاتف.