شریف لک‌زایی

اخبار، گفتگوها، یادداشتها، مصاحبه ها و مقاله های دکتر شریف لک زایی

شب‌های سیستان
ساعت ۸:٠۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٠ تیر ۱۳۸٤  کلمات کلیدی: یادداشت ، سیستان و بلوچستان ، وبلاگ ، پرشین بلاگ

برای خیلی‌ها که در شهرهای بزرگ زندگی می‌کنند، دیدن یک آسمان تاریک و دارای ستاره یک حسرت دست‌نایافتنی است و در این شهرها رؤیایی دست نایافتنی است و معنا و مفهومی ندارد. شاید خیلی‌ها دیدن یک آسمان بر ستاره را هموراه آرزو کنند. من اما از جایی و شهری سخن می‌گویم که آسمانی بس زیبا دارد. هم تاریکی آن زیبا است و هم نورافشانی ستارگان آن در دل تاریکی. شب بودن، به تاریکی است. آنچه این تاریکی را افزون می‌کند، نورافشانی ستارگان دل‌ربایی است که با نورباران، تاریکی شب را بیشتر و بهتر به ما نشان می‌دهند.

و آسمان سیستان این گونه است. هم شبش تاریک و تار است و هم ستارگان آن کامل و جامع نورافشانی می‌کنند. شاید خاصیت کویر این گونه باشد. آسمان کویر ظلمت و سیاهی را به حداعلایش نشان می‌دهد و از سوی دیگر نورانیت ستارگان رانیز به خوبی می‌نمایاند.

مسافر سیستان، در شب‌های تابستان به خوبی به این رؤیای زیبا دست می‌یابد. آن هنگام که رو به آسمان کرده است و ستارگان را در دل شب می‌شمارد و از شمردن و نگاه به آنها و تاریکی شب خسته نمی‌شود. به ویژه که این فضا با خنکای هوای دل‌چسب هامون و بادهای یکصد و بیست‌روزه نیز همراه شود. چنان که اکنون است.

عجیب است همراهی تاریکی و روشنایی! و عجیب‌تر تمایز میان تاریکی و روشنایی است! و عجیب‌تر همراهی ستارگان با تاریکی است!

شاید باز هم از شب‌های سیستان بنویسم. لااقل تا زمانی که در این چند روزه در اینجا به سر می‌برم. در این نوبت تنها به یک آرزو عمل شد. تا بعد.