شریف لک‌زایی

اخبار، گفتگوها، یادداشتها، مصاحبه ها و مقاله های دکتر شریف لک زایی

آفتاب سیستان
ساعت ۱۱:٥۱ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۳٠ تیر ۱۳۸٤  کلمات کلیدی: یادداشت ، سیستان و بلوچستان ، وبلاگ ، پرشین بلاگ

وقتی از سیستان می‌نویسم، شهرستان زابل با بخش‌ها و توابع آْن مراد است. سیستان که در منتهی الیه دشتی با همین نام قرار گرفته است نشانه‌های خاصی دارد. یکی از آن نشانه‌ها، آفتاب گرم و سوزان آن است که نه فقط در تابستان، که در دو فصل دیگر سال یعنی پاییز و بهار و در ایام پرآبی گرمی و طراوت خاصی دارد. با این وصف تنها دو یا سه ماه از سال و در زمستان هوا به شدت سرد است.

روشن است که می‌توان از آفتاب و گرمای سیستان بهره‌ها برد. امروزه متأسفانه هیچ بهره‌ای از آفتاب سیستان نمی‌شود. در صورتی که در همان هنگام که آفتاب زندگی را به خصوص در فصل تابستان و ایام خشک‌سالی و کم آبی برای اهالی سیستان دشوار می‌کند می‌توان از آفتاب انرژی مناسب تولید کرد و هوای گرم را مطبوع و دلپذیر و مناسب ساخت.

آفتاب از روزگاران قدیم در سیستان درخشش داشته است. چه آن هنگام که تمدن کهن و برجسته شهر سوخته را مشاهده می‌کنیم و چه اکنون که دچار رکود و خمود شده است و گرمی تمدن برجسته آن به سردی گراییده است. باید به یاد داشت که گرچه سیستان از تابش آفتاب گرمی یافته است اما گرمای آن به انسان‌های خون‌گرمی است که امروزه کم‌تر نشانی از آن می‌توان یافت. انسان‌هایی که گرمای تلاش و کوشش آنها تمدن برجسته‌ای را برافراشته بود و سیستان را در روزگاران نه چندان دور انبار غله آسیا کرده بود.

یادش به خیر! کاش دوباره آفتاب به سیستان و سیستانی گرمای آن روزها را ببخشد و این سرزمین را دوباره پرآوازه و پربار و پرثمر سازد و برگ زرین دیگری از این بوم و بر را به یادگار گذارد. چنان که می‌توان زمزمه‌های آن را به چشم مشاهده نمود. البته اگر پاره‌ای مسائل و مشکلات کوچک بگذارد!