شریف لک‌زایی

اخبار، گفتگوها، یادداشتها، مصاحبه ها و مقاله های دکتر شریف لک زایی

پرسش‌های پابرجا، یک سال پس از تاسوکی
ساعت ٢:٤٦ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٢ اسفند ۱۳۸٥  کلمات کلیدی: یادداشت ، تاسوکی ، تروریسم ، وبلاگ

سال گذشته، در پی فاجعه‌ای تروریستی، مردم سیستان عزادار شدند. مبالغه نمی‌توان کرد که مردم سیستان در طول سال‌ها، مصیبت‌های بسیار کشیده و آب‌دیده شده‌اند، اما این فاجعه به کلی متفاوت از حوادث گذشته بود. از این رو، همه را اعم از شیعه و سنی، سیستانی و بلوچ، متأثر ساخت. توقع اندک و به جای مردمان پرحوصله آن خطّه از میهن اسلامی، تأمین امنیت بود که دیگر از نان شب هم برای آنان واجب‌تر شده بود. جای آن است پس از یک سال، چند پرسش را در میان گذاریم و برای آنها پاسخی بجوییم.


سال گذشته، در پی فاجعه‌ای تروریستی، مردم سیستان عزادار شدند. مبالغه نمی‌توان کرد که مردم سیستان در طول سال‌ها، مصیبت‌های بسیار کشیده و آب‌دیده شده‌اند، اما این فاجعه به کلی متفاوت از حوادث گذشته بود. از این رو، همه را اعم از شیعه و سنی، سیستانی و بلوچ، متأثر ساخت.


گروهی شب‌پرستِ جاهل اسلام ناشناس، در لباس‌هایی مبدل، به راهزنی پرداخته و بسیاری از مردم بیگناه و بی‌دفاع را به گلوله بستند. گویا یکی از انگیزه‌های چنین جنایت دهشتناکی، ایجاد و تشدید اختلافات قومی و مذهبی بود تا از این طریق، کیسه‌ای برای خود بدوزند و از قِبل آن ثمراتی ببرند، که البته این اقدام کور و ننگین با هشیاری علما و بزرگان تشیع و تسنن و مردم صبور و فهیم استان سیستان و بلوچستان ناکام ماند.

فاجعه تروریستی تاسوکی که در شامگاه 25 اسفند 1384 رقم خورد، خانواده‌های بسیاری و در واقع، همه اهالی سیستان و بلوچستان را عزادار کرد. در این جنایت، تروریست‌ها، که ادعای مسلمانی هم دارند، برخلاف همه اصول و مسلمات اسلامی، دست به کشتار جمعی دانش‌آموز، دانشجو، طلبه، معلم، خبرنگار، کاسب، کارگر و ... زدند و وقیحانه ادعا کردند که جمعی از مسئولان را به شهادت رسانده‌اند!
از عجایب روزگار این که جمعی از شهدا، که دانش‌آموز بوده و دوران تحصیل خود را می‌گذراندند نیز در شمار مسئولان آمدند تا سرپوشی برای جنایت آنان باشد.

چنین ادعایی شاید در روزهای نخست این اقدام تروریستی خریدارانی داشت و خوراکی برای برخی رسانه‌ها به وجود آورد، اما پس از چند روز، مشخص شد از جمعِ به شهادت رسیده، بیست نفر هیچ‌گونه سمتی نداشته و بیشتر آنان حتی کارمند دولت هم نبوده‌اند. ادعای حمله سبعانه به کاروان مسئولان، بهانه‌ای بود که تروریست‌های تکفیری در پشت آن پنهان شده و مقاصد ددمنشانه و تفرقه‌افکنانه خود را دنبال می‌کردند.

همه این ادعاها البته با انتشار عمومی و رسانه‌ای فیلم سر بریدن یکی از هم‌وطنان مظلوم به دست سرکرده این گروهک، عبدالمالک ریگی، به یک‌باره رنگ باخت و انزجار عمومی و بین‌المللی را برای این گروهک به همراه آورد.
با این همه، سالی گذشت و نگذشت!
توقع اندک و به جای مردمان پرحوصله آن خطّه از میهن اسلامی، تأمین امنیت بود که دیگر از نان شب هم برای آنان واجب‌تر شده بود. جای آن است پس از یک سال، چند پرسش را در میان گذاریم و برای آنها پاسخی بجوییم:

ـ دستگیری، محاکمه و مجازات عاملان این جنایت فجیع به کجا انجامید؟ اگر به صورت اتفاقی به آرشیو برخی از رسانه‌ها رجوع کنیم، می‌بینیم که بسیاری از مسئولان خرد و کلان، وعده داده بودند عاملان این عمل دهشتناک را که از راه‌های گوناگون و از جمله بهره‌گیری از روابط دیپلماتیک با کشورهای همسایه، که گفته می‌شود تروریست‌ها در آنجا لانه کرده‌اند، دستگیر و پس از محاکمه به مجازات برسانند.
حال مسئولان پس از یک سال چه پاسخی برای مردم سیستان و بلوچستان و خانواده‌های عزادار دارند؟

ـ سپردن خاطیان و مقصران به تیغ مجازات چه شد؟
از یاد نبریم که یکی از دلایل مشهود در پدید آمدن چنین فاجعه اندوهباری، کوتاهی پاره‌ای از عوامل در برخی نهادها و سازمان‌ها بوده است که باز هم مسئولان وعده برخورد و مجازات با این عاملان را داده بودند. شایسته است وعده‌های داده شده ـ که با مروری اجمالی به رسانه‌ها در یک سال اخیر، می‌توان به این وعده‌ها دست یافت ـ بازبینی شود و پس از یک سال از پیدایش این فاجعه، پاسخ درخوری به مردم عزیز و خانواده‌های داغدار داد.

ـ اکنون در کجا ایستاده‌ایم؟
چنان که در آغاز این نوشته نیز اشاره شد، مردم پس از فاجعه هولناک تاسوکی، توقع به جایی در برپایی امنیت داشتند. حال می‌پرسیم که این توقع تا چه اندازه تحقق یافته است؟ آیا پس از انجام کارهای مقطعی، موضعی و تبلیغاتی، ریشه‌های مسأله،ف بازشناسی و مورد تأمل قرار گرفت تا برنامه‌ریزی مناسب و مطلوب برای تحقق امنیت شود؟

نگارنده در نوشته کوتاهی که چند روز پس از این فاجعه نگاشت و در وانفسای تعطیلات نوروزی در سایت بازتاب انتشار یافت، به مسأله ناامنی و برخورد با عوامل پدیدآورنده و نیز عناصر خاطی در این فاجعه اشاره کرده، ضرورت اهتمام به این مسأله را یادآور شد؛ بنابراین، انتظار آن است پس از یک سال، دست‌اندرکاران مسائل سیاسی و امنیتی به دو نکته نامبرده پاسخ دهند و اذهان ملت را روشن کنند.
به یقین اطلاع‌رسانی در این زمینه، پایه‌های استواری را برای انسجام افزون‌تر مناسبات ملت و دولت فراهم خواهد آورد و به بهبود شرایط مساعدت خواهد کرد.

خواست اساسی مردم سیستان و بلوچستان در یک سال اخیر، تأمین و تضمین و تداوم امنیت بوده که متأسفانه تداوم حرکت‌های تروریستی، نشان داد این مسأله حاصل نشده است. این توقع به‌جایی است؛ همچنان که حکومت در فکر تأمین میوه شب عید است، در اندیشه استقرار امنیت در گوشه گوشه این مرز و بوم نیز باشد.

و در پایان باید یادآور شوم، هرچند از هفت گروگان این فاجعه حزن انگیز، به جز یک نفر که در چنگال متعصبان جاهل به شهادت رسید، شش نفر دیگر پس از ماه‌ها آزاد شدند، مردم استان سیستان و بلوچستان، همچنان در انتظار دستگیری و محاکمه عاملان و جانیان و نیز خاطیان این فاجعه دهشتناک هستند.

شریف لک زایی